PUTRAJAYA – Arahan untuk mempercepat usaha membasmi miskin tegar hadir bersama peringatan daripada Perdana Menteri bahawa pemantauan projek dan penyasaran bantuan mesti menyentuh realiti hidup keluarga, bukan angka semata-mata.
Dalam ucapan yang sama, Anwar menzahirkan pendekatan “tangan di nadi” ketika menilai kemajuan, termasuk menghubungi pengarah agensi bagi meneliti baki kes dan mempercepat penyelesaian di peringkat lapangan.
“Ini maksud saya, sekecil masalah ini walaupun kecil, bagi saya soal kemiskinan tegar itu besar bagi keluarga itu,” kata Anwar, seraya menegaskan bahawa hal-hal kecil pada kertas selalunya besar pada kehidupan sebenar rakyat.
Beliau menambah bahawa Perbendaharaan diminta supaya memberi kelonggaran dan proses “pre-queue” dipercepat bersama Kementerian Ekonomi supaya keputusan bergerak serentak dengan keperluan keluarga rentan yang menanti bantuan.
Pada sisi analisis dasar, Felo Kehormat Institut Masa Depan Malaysia, Datuk Dr Madeline Berma, menekankan gunanya sistem data PADU yang mempunyai keupayaan masa nyata untuk menjejak perubahan status isi rumah agar bantuan benar-benar menyasar yang memerlukan.
Beliau berhujah bahawa ukuran kemiskinan perlu menangkap dimensi pendidikan, kesihatan, perumahan, utiliti dan nutrisi, kerana deprivasi sering hadir serentak dan tidak akurat jika dinilai melalui pendapatan kasar sahaja.
Hujah itu selari dengan literatur kemiskinan multidimensi serta pengalaman komuniti rentan di pelbagai wilayah, yang menunjukkan bahawa pelaburan awal pada kanak-kanak dan perkhidmatan sosial komuniti memberi pulangan sosial paling tinggi.
Dalam konteks banjir berulang, percepatan projek tebatan bukan sahaja menyelamatkan aset isi rumah berpendapatan rendah, malah menstabilkan peluang kerja dan pendapatan harian, terutama dalam sektor tidak formal yang kerap terputus akibat gangguan akses.
Di Kuala Selangor, Nabila, 28, seorang ibu muda, menjelaskan makna kewangan sebenar apabila rumah tidak lagi dibaiki setiap kali hujan lebat.
“Jika perabot dan peralatan tidak perlu ditukar setiap tahun, duit simpanan boleh dialih kepada kelas tambahan anak dan rawatan kesihatan, lalu kitaran hidup kami menjadi lebih teratur,” katanya yang mahu kemas kini projek diterbitkan setiap bulan.
Seorang graduan TVET di Kota Bharu, Danish, 23, mengaitkan projek mitigasi banjir dan baik pulih perumahan dengan peluang kerja teknikal setempat.
“Kalau projek bergerak laju dan latihan dipadankan, anak muda dapat kerja kemahiran dan tangga gaji kami naik lebih cepat,” katanya, dengan harapan syarikat kontraktor membuka lebih banyak pengambilan tempatan.
Di Sandakan, guru tadika, Celine, 35, menyambut baik penggunaan metrik per kapita yang mengira tanggungan kerana keluarga besar sering terhimpit walaupun pendapatan kasar kelihatan melepasi ambang.
“Bila ukuran lebih adil, bantuan sampai kepada keluarga seperti kami, bukannya terhenti pada angka di kertas yang mengaburi realiti,” katanya, sambil menyarankan penilaian semula berkala agar keluarga tidak tercicir.
Dalam rangka tindakan, tiga perkara perlu dipastikan, iaitu data yang pintar untuk mengenal pasti kelompok prioriti, intervensi bersepadu di kejiranan berisiko, dan projek infrastruktur yang menurunkan risiko bencana sambil membuka peluang ekonomi secara serentak.
Mekanisme pemantauan hasil yang telus — menyiarkan indikator kesejahteraan, kadar gangguan akses ke sekolah dan kerja, serta kos pemulihan isi rumah — perlu dipaparkan agar pembayar cukai melihat perubahan pada kualiti hidup, bukan sekadar angka makro.
Naratif Anwar yang menuntut “pre-queue” dipercepat dan pemantauan rapat memberi isyarat bahawa kecekapan pentadbiran ialah sebahagian daripada perlindungan sosial, dan kejayaan sebenar diukur pada martabat hidup keluarga yang bebas daripada bahaya banjir dan jerat kemiskinan.
Ikuti Kami Di: